logo

reklam

Bedriye AKSAKAL yazdı… “KIŞ  DÜŞÜ”


admin
bilgi@manisahabergazetesi.com.tr

 

 

 

 

 

Sevgili Şükran, karanlık ağaçların arasından balkona dolan rüzgârın sesi beni kış gecelerinin yalnızlığına götürdü.

Kış kışlığını bu yıl bizlere iyice yüzünü gösterdi. Spil,  yine beyaz örtüsüne büründü. Kar  yağınca, şairin dediği gibi: “Bir ses savrulur gelir yüreğime oturur”.  Sesler yüreğime otururken, bu kez ‘kar’ konusundan yola çıkarak, farklı temaları işleyen Ahmet Muhip Dıranas’ın,  “kar” şiiri belleğime üşüşüveriyor:

Kardır yağan üstümüze geceden;

Yağmurlu, karanlık bir düşünceden,

Orman uğultusuyla birlikte

Ve dörtnala dümdüz bir mavilikte

Kar yağıyor üstümüze inceden…

Her taraf buğulandıkça, dört bir yanıma sürekli kar yağıyor. Kelebek gibi uçuşan  kar, beni kaybolan aşklarıma götürüyor Sevgili Şükran.

Çocukluğumda ‘kar’ın üzerinde kayıp oynadığım, üzerine pekmez dökerek kar helvası yediğim günler sesler arasında… O büyülü kar taneleri arasında anılarım. Dedemin ocak başında anlattığı masallardan dans eden figürler çıka gelir yanıma . Daha çok olağan üstü yaratıklar arasında bulurum kendimi.Çocukluk yıllarımda, dedem bize Anadolu masalları anlatırdı. Bir de doğuya ait  Hint- Çin söylenceleri hala kulağımda bir tını. İlkokulda babamın verdiği Kelile Dimne kitabını arada bir elime alıp, sayfalar arasında dolaşırken, o masum yıllarıma gidip gelirim.

Dağlarda kar. Etrafımda durmaksızın Dıranıs’ın dizeleri:

“…

Ne sabahtır bu mavilik, ne akşam,

Uyandırmayın beni, uyanamam.

Kaybolmuş sevdiklerimiz aşkına,

Allah aşkına, gök deniz aşkına

Yağsın üstümüze kar buram buram

…”

Üstüme üstüme yağan karlar arasında düşlerim peş peşe sıralanıyor.

İlkokuldan sonra, içimde yanan bir ateşle kanatlanıp uzak diyarlardaki insanları tanımak isterdim. Hayal ve gerçekler arasında yaşarken, birçok gizemin arkasına saklanırdım. Dış dünyadan kendimi soyutlarken, Hermann Hese’nin dediği gibi: “Bilindiği halde hep bilinmez kalanın görünmezliğini koymaya çalıştım, galiba bu benim yaşam öyküm…”

Herkesin dünyasında düşleri, el değmemiş dünyası vardır. Benim çocukluğumda da el değmemiş bir dünyam vardı. Çocuklukta sevgi ne çabuk elde ediliyordu. Bu sevgileri daha çok evde dedem, ninem, annem, babam ve kardeşlerimde bulurdum. Onlar benim dünyamdı. Çevrem lekelenmemiş kuşku ile dolu değildi.

Dedem daha çok bizlere cenneti anlatırdı. Cennete gidebilmemiz için doğru davranışlar içinde olmamızı,yalana başvurmayın derken, ardından da her zaman iyilik yapmamızı öğütlerdi.

Anlatılan cennete gidebilmek için kardeşim Benal ile hayallerimizi çoğaltırdık. Biz dedemden masallar dinlerken, babacığım da bahçede tavuklarımızı,tavşanlarımızı, arı kovanlarımıza  bakardı. Yazdan evimizdeki hayvanların barınaklarını onararak, kışa hazırlardı.

Dranas’ın dizeleri sığınağım olmayı sürdürüyor:

“…

Buğulandıkça yüzü her aynanın,

Beyaz dokusunda bu saf rüyanın

Göğe uzanır tek ü tenha bir kamış,

Sırf unutmak için, unutmak ey kış,

Büyülü yalnızlığını dünyanın.

…”

Sevgili Şükran, havanın soğukluğu, dağları bembeyaz örtüye büründürmüş olan kar, beni çocukluğuma alıp götürdü durmaksızın. Yıllarla birlikte birçok şeyleri yitiriyoruz. Dedemi yitirdiğimde ne çok ağlamıştım. Beni, kim çocukluğuma götürecek diye. Kim cennetin kapısını açacak diye…

Dedem bilge kişiydi. Sağı solu kitaplarla doluydu.Kitaplarına baktığımda eğri büğrü yazılardan, hiçbir şey anlamazdım. Anlamadığımı söylediğimde de  saçlarımı okşar: “Onlar Farsça yazılmış kitaplar…” derdi.O saygı değer dedem, Mısır’da medrese öğrenimi görmüş, köyünde hocalık yapmış bir kişiydi.

Onun kar gibi beyaz sakalını çekmek çok hoşuma giderdi. Dedemin yaşamı yazmak ve kitap okumakla geçerdi. Okuduğu kitapların kenar boşluklarına da yazı yazardı. “Ne yazıyorsun? Dediğimde: “Açıklıyorum”, yanıtını alırdım. Bu kitapların tozunu alırken, dedemin inci gibi yazdığı yazıları da merak eder dururum..

Dedem farklı bir kişiydi. Kendi kurduğu ütopik dünyasında yaşıyordu.O da babam gibi hiçbir zaman dünya malına heves etmedi. Dedemden- babamdan bizlere kalan tek miras her halde bu felsefe olsa gerek. Ağabeyim ve ben de dünyanın malı dünyada kalır düşüncesiyle yaşıyoruz. Tek tutkumuz kitaplar ve dünyayı tanımak, insanlığa hizmet etmek…

Dedem arada bir dinlenirken bizleri yanına çağırıp, doğup büyüdüğü köyünü anlatırdı. Bize yabancı gelen topraklarını anlatırken, gözleri derinleşip buğulanırdı. O an çocuk aklımla doyamadığı köyünü özlediğini anlardım.

Dedem Akseki’nin Sarıhacılar köyünde doğmuş ve büyümüş. Köklerinin Orta Asya’dan geldiğini, atalarının Toroslar’a yerleştiğini anlatırken,bitmeyen bir masalı dinliyorduk sanki.

Bu gün kış düşü, beni nerelere götürdü.  Dedemin sevgisi dört bir yanımı sarıp sarmalıyor. Duvarda asılı olan resmine bakarken, dedeciğimi bir kez daha saygı ile anıyorum.

Share
65 Kez Görüntülendi.
#

SENDE YORUM YAZ

İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER KÖŞE YAZILARI

  • Bedriye AKSAKAL yazdı… “TÜRKÜ BAHÇESİ”

    23 Ocak 2019 Genel, Güncel, Köşe Yazıları

                Türkülerin içindeyim, bir yanımda ağıtlar, analar ağlayarak ağıt yakıyorlar.  Diğer yanımda umut, Aşık Veysel ne diyor: Türk’üz, türkü çağırırız Kalem vermemişler elime Diyeceklerimi türkülerde demişim.” Bu gece ben de “diyeceklerimi türkülerle” diyorum. Sıcacık soba üzerinde demlenen çayı içerken, bir yandan da türkü bahçesinde dolaşıyorum. Durağım Erzurum. Ne çok severim Erzurum’un şu türküsünü: “ Dün gece yar hanesinde yastığım bir taş idi./ Altı çamur, üstü yağmur yine gönlüm ho...
  • Ali Haydar AKSAKAL yazdı… “RİZE”

    22 Ocak 2019 Genel, Güncel, Köşe Yazıları

                    Rize İli, Karadeniz Bölgesi’nin doğusunda yer alır. Batısında Trabzon, güneyde Bayburt-Erzurum, doğusunda Artvin, güneybatısında Bayburt, Güneyinde Erzurum illeri yer alır. İlin sınırları içinde yer alan dağlar, sahilden itibaren yükselir. 80 km uzunluğunda olan kıyı şeridinde… Karadeniz’e akan akarsuların çokluğuyla engebeli bir araziye sahiptir. Yüksek dağlık alanlarda granit, andezit ve bazalt kütleleri her yerde görülmektedir. Yörede az da olsa alüvyonlara rastla...
  • Gülçin HAZIR yazdı… “ZÜBEYDE HANIM’IN ANISINA”

    20 Ocak 2019 Genel, Güncel, Köşe Yazıları

                Sizlere bir ulusun kaderini değiştiren eşsiz lider ve tüm dünyanın hayranlık duyduğu yeni bir dünya tarihinin yazılmasını sağlayan Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü bizlere armağan eden bu büyük Türk kadını ve anası olan Zübeyde hanımdan bahsetmek istiyorum. Zübeyde Hanım 1857 yılında Selanik yakınlarındaki Lankaza’da doğdu. Çocukluğu ve gençlik yılları burada geçmiştir. Aslen Konya Karamandan Selanik’e göç eden Yörük Türkmenlerindendir. Zübeyde Hanım oldukça zeki bir kadındı. Dönemindeki pe...
  • Tahir Hamdi ORAL yazdı… “GEÇMİŞ ZAMAN OLUR Kİ…”

    17 Ocak 2019 Genel, Güncel, Köşe Yazıları

            Pera palas zamanın ünlü otellerinden dir. Ünlü isimlerden Greta GARBO Şuh kahkahalarını dört bir yana savururken aslında, ülkenin içinde bulunduğu hazin durumu anlatmaya çalışıyordu. İşgal kuvvetleri İstanbul a yerleşmiş , küstah ve mağrur konumda ,  ülkemin insanlarını  aşağılıyor ve , artık bizim sözümüz geçer ve bizim emrimiz altındasınız edaları içine girmişlerdi . İşte böyle bir günde İngiliz işgal kuvvetleri komutanı General Harrington , pera palas ta içkisini yudumluyor ve kadehini KOSTANTİNİYE şere...