logo

reklam
03 Aralık 2018

Sevim GÜNGÖR yazdı… “Bir Köyün En Güzel Resmi: DARKALE”


admin
bilgi@manisahabergazetesi.com.tr

 

 

 

 

 

 

 

Bunaltıcı bir yaz günüydü. Teknik gezimizin adresi bu kez Darkale Köyü. Ekip arkadaşlarımız “Bu sıcakta arazi çalışması zor. Güneşten mutlaka korunmalıyız” diyorlardı. Ben ise Darkale’ye çok defa gittiğim için bu önemlere ihtiyaç duymayacağımızı biliyordum. “Güneş kremlerimizi unutmayalım, yüzümüz ve kollarımız domates gibi olmasın” diyerek arkadaşlarımın gözünü iyice korkutuyordum. Sohbet, mola derken Soma’ya geldik. Köye sadece 2 km uzaklıktaydık. Uzun zamandır gidemediğim, özlediğim ve nadir huzur bulduğum topraklara az kalmıştı. Kırsal mimari mirasımızı ve kültürümüzü yansıtan Darkale’nin bütün güzelliklerini tekrar yaşamak ve geçmiş yüzyıllara gitmek için sabırsızlanıyordum.

Eski Soma yolundan Çokluca Çayı’nı takip etmeye başladık. Çay sağ tarafımızda köye ulaşana dek bize eşlik ediyordu. Başımızı kaldırdığımızda, sol tarafta, sanki dağa asılmış gibi duran muhteşem köy manzarasına –ilk gördüğümde olduğu gibi- bir kez daha hayran kaldım.  Bu manzaraya dikkatli baktığımda, farklı renklerle boyanmış, iki katlı tarihi evlerin, dağa tutturulmuş görüntüsüyle ve her bir evin cephesinin mutlaka Soma Ovasına bakıyor olmasıyla, zor bir topografyaya rağmen Darkale’nin ne kadar özenli bir şekilde kurulduğunu düşündüm. Ve Darkale yapılaşmasını modern zamanın kentleşme ve imar çalışmalarıyla kıyasladığımda ise bizlerin ne kadar şansız olduğuna üzülürken Darkale’ye bir o kadar minnet borcu duydum.

Köye yakın bir mesafede, çay üzerinde ve ağaçların altında bulunan canlı balık restoranını geçtikten sonra köy yolu, sağımızdaki Kırkoluk Cami ve caminin doğusundaki asırlık çınar ağaçlarının yer aldığı köy meydanı ile son buluyor. Fevkani tarzda inşa edilmiş olan, Beylikler ve Selçuklu dönemi özellikleri gösteren Kırkoluk Cami; altından akan deresiyle, caminin doğu duvarında bulunan, dağdan gelen suların aktığı ve camiye adını veren Kırkoluk Çeşmesiyle, birçok oluğun bulunduğu rölyefli taşlarıyla, cami etrafında bulunan Bizans dönemine ait mimari parçalarıyla ve şadırvanıyla adeta bir açık hava müzesi gibi. Caminin arkasında bir zamanlar kadınların toplandığı, bir yandan çamaşırların yıkandığı, bir yandan sohbetlerin edildiği iki ocaklı, tonozlu ve sivri kemerli hacimlerden oluşan çamaşırhane, artık bomboş.

Köy meydanındaki çınar ağacının cömert gölgesi ve serinliğiyle çaylarımızı içtikten sonra güneş koruyucularını kullanmadan ve şapkalarımızı çantaya atarak yolumuza devam ediyoruz. Kırkoluk’u sağımızda bırakarak, sol taraftan dik ve dapdar sokakları tırmanıyoruz. Ipıssız organik sokaklarda bitişik nizamlı evler; çıkmaları, cumbaları, eliböğründeleri, saçakları ve kiremitleriyle kademeli bir şekilde öyle güzel konumlandırılmış ki her bir ev bir diğer eve saygı duyar gibi. Köyün sokaklarında bazen bir evin üst kat odası, bir sokağın köprüsü görevini üstlenerek ilginç bir şekilde karşımıza çıkıyor.

Köyün en üst noktasında, Bizans dönemine ait mimari plastik taş eserlerin kullanıldığı ve yuvarlak külahı ile dikkat çeken Minareli Cami yer alıyor. Minareli Cami’yi inceledikten sonra dönüş yolumuzda Cumhuriyet Dönemi kamu yapısı olan ve şuan kullanılmayan köy okulunun bahçesine giriyoruz. Savaştan yeni çıkmış devletimizin eğitime önem vererek inşa ettiği mütevazı okulun pencerelerinden içeriyi bakıp siyah önlüklü öğrencileri hayal ediyorum. İçim hüzünle ve gururla doluyor.

Dönüp dolaşıp köy meydanına geliyoruz. Bir yandan çaylarımızı içerken bir yandan muhtarla sohbet ediyoruz. Köydeki yaklaşık 150 konuttan 40’ında yaşamın devam ettiğini ve köyde ikamet eden nüfus sayısının ise sadece 80 olduğunu öğreniyoruz.  Gölde ve diğer köylerde olduğu gibi Darkale de göç nedeniyle eski hareketli günlerini yaşayamıyor. Özellikle 1980’lerle birlikte devletin tarıma verdiği destekten elini çekmesi, sonrasında ise ekonomi, sağlık, eğitim, sosyal hayat vb sebeplerle Darkale, demografik değişimin sonucu terk edilen köyler arasında yer alıyor. Yaptığım araştırmalarda Darkale ile ilgili çok sayıda yazı, tez, makale vb. akademik çalışma bulunuyor. Ayrıca Darkale’nin eski günlerine geri dönebilmesi için bazı girişimlerin olmasına rağmen hayata geçmiş bir proje henüz bulunmuyor.

Köy meydanından ayrıldıktan sonra son uğrak yerimizde -doğa ile iç içe olan nehrin üzerindeki ahşap masada- zil çalan midemizi, enfes balık ziyafetiyle susturuyoruz. Eğer siz de, çoğumuzun çocukken çizdiği; “karşıda bir dağ, havada uçuyor gibi evler, pırıl pırıl güneş, masmavi gökyüzü, kenarda akan bir dere ve yemyeşil ağaçlardan” oluşan bu resmin içine girmek istiyorsanız mutlaka Darkale’yi ziyaret etmelisiniz.

Share
1253 Kez Görüntülendi.
#

SENDE YORUM YAZ

İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER KÖŞE YAZILARI

  • Gülçin HAZIR yazdı… “SAĞLIK İKSİRİ ZEYTİN AĞACI VE YAĞI”

    17 Şubat 2019 Genel, Güncel, Köşe Yazıları

                  Zeytin; ölümsüz adaletin, kutsallığın, yeniden doğuşun simgesi olarak kabul edilir. Zeytin ağacı barışın da sembolüdür. Zeytin kelimesi dilimize Arapça ez-zeyt, İbranice zeytten gelmektedir. Zeytin ağacının kökeni hakkında kesin bilgi olmamakla birlikte arkeolojik kazılarda zeytinin anavatanı olarak Mezopotamya olduğuna işaret edilir ve buradan Anadolu’ya ardından da Akdeniz, Ege, Kıbrıs ve Girit üzerinden yayıldığı gösterilmektedir. Zeytin ağacı dünya üzerindeki yetişen en esk...
  • Bedriye AKSAKAL yazdı… “SEVGİ…”

    14 Şubat 2019 Genel, Güncel, Köşe Yazıları

                  14 Şubat Sevgililer Günü. Gençliğimde okuduğum aşk kitapları gözümün önünde. Kraliçe Margous asil olmayan sevgilisinin kesik başıyla, kocasının yanına gider, Anna Karanina oğlunu hiçe sayarak, genç subay için bedenini tren raylarının ortasına atar, Romeo ve Juliet ayrı kalmaktansa ölmeyi tercih eder... Aşıklar ölse, zaman akıp geçse de değişmeyen tek bir şey var... O da aşk. Etrafımda ki gençlere bakıyorum. Tümünde bir telaş, bir heyecan hepsi 14 Şubat Sevgililer Gününe hazı...
  • Tahir Hamdi ORAL yazdı… “BİZİM HİKAYEMİZ ..2”

    14 Şubat 2019 Genel, Güncel, Köşe Yazıları

              70 Yıllara gelindiğinde , muhtıralar sağ-sol çatışmaları Üniversitelerde Komünist—Faşist suçlamaları , Fabrikalarda DİSK—MİSK Mücadeleleri , grevler emeğin patronları , Sendika ağaları , bilinen ve bilinmeyen ideolojilere kurban giden zavallı  ö ğrenciler , işçiler. Devrimci—Ülkücü kavgaları , Bölünmüş öğretmenler , taraflı polisler , ülkesine sahip çıkanlar bu arada yok olan gencecik sağdan ve soldan yok olanlar. Birbiri ardına devam eden cenaze törenleri , romantizm ile terör arasına sıkışmış ka...
  • Şükran FARIMAZ yazdı… “ŞİİR”

    13 Şubat 2019 Genel, Güncel, Köşe Yazıları

              Mektuplarında en çok şiirden söz ediyorsun Bedriye.                    Salihli  Şiir İkindileri’nden söz ediyorsun. Elbet hoş bir gelenekti; neredeyse kurumsallaşmış bir etkinlikti. Ama şu mu Bedriye: Yapıtla, daha doğrusu yapıta yüklediğimiz anlamla, yazarının ya da şairinin doğrudan  ilişkilendirilmesi  gibi kolay anlaşılabilecek bir tuzağa düşüyoruz çoğu kez. Yazar ya da şairle tanıştığımızda ise  o büyü, o yaman büyü (!  ) bozuluveriyor nedense. İmza günlerinde bile ne yazık ki böyle. Nitel...